Geluk is het woord van 2014

Er wordt veel geschreven en gesproken over geluk op de werkvloer, de obstakels die dit tegenhouden en de omstandigheden die het bevorderen. Zo volgde ik deze week ook een kort college op de Erasmus Universiteit over Geluk en consumentengedrag. Geluk lijkt het woord van 2014 te worden; We zijn er allemaal naar op zoek.

Uit veel van de onderzoeken over dit onderwerp komt dat mensen met waardevol en gewaardeerd werk, gecombineerd met een mate van vrijheid en eigen verantwoordelijkheid, het meest gelukkig in hun werk zijn. De laatste twee punten zijn tevens onmisbaar om creativiteit op gang te kunnen laten komen. En creativiteit hebben we nodig om tot nieuwe visies en innovaties te komen. Ook de mensen die creativiteit mogen en kunnen inzetten lijken gelukkiger in hun werk. Dit zijn algemene uitkomsten, maar ieder mens is uniek en zoekt daarom ook een unieke vorm van eigen geluk, ook in het werk.

Het draait dus weer om de juiste persoon op de juiste werkplek bij de juiste werkgever, wat begint bij de juiste werving en selectie. Speelt Geluk hierbij een rol? Vragen we in sollicitatiegesprekken wanneer mensen zich in vorige werk het gelukkigst hebben gevoeld en of ze goed weten waar dat door kwam? En als ze vertrokken zijn omdat ze zich ongelukkig voelden, vragen we dan wel wat ze zelf geprobeerd hebben om de oorzaak daarvan weg te nemen? Heb je iemand voor je die bereid is om naar zichzelf te kijken als zijnde verantwoordelijk voor eigen geluk of stelt die de werkgever daar geheel verantwoordelijk voor?

Ik ben er helemaal voor dat mensen die ongelukkig zijn in de baan waarin ze zitten, ander werk gaan zoeken. Maar welk deel van henzelf heeft bijgedragen aan dat ongelukkig voelen? Of ligt de schuld allemaal bij de werkgever, de oncollegiale collega's en de slechte manager? Als iemand dat uitstraalt tijdens een sollicitatiegesprek dan zou ik me nog een keer bedenken. De kans dat er uiteindelijk ook niet veel zal deugen aan de nieuwe werkgever lijkt aanwezig te zijn.

Drie basisbehoeften voor geluk
Een onderzoek van twee psychologen: Richard Ryan en Edward Deci, wijst uit dat er drie basisbehoeften voor geluk van de mens bestaan, zowel voor privé als voor werk.
1.Autonomie
2.Competentie
3.Verbondenheid

Recruiters moeten zich bewust zijn wat de werkgever aan deze drie behoeften te bieden heeft. Is het een hiërarchische organisatie met directieve leidinggevenden, met teams waarin bemoeizuchtige collega's domineren, kortom: wordt aan mensen al snel de wet voorgeschreven? Zoek dan niet naar iemand met een sterke behoefte aan bewegingsvrijheid en maak het eens bespreekbaar. Weet welke competenties echt belangrijk zijn, zodat iemand trots kan zijn op wat hij of zij doet. We gaan ervan uit dat iedereen het graag goed wil doen en niet steeds het gevoel wil hebben tekort te schieten. Heb je in de organisatie leidinggevenden die voorbij gaan aan de menselijke kant? Dan zal er weinig verbondenheid ontstaan, ook niet binnen de teams. En al is de ene mens individualistischer dan de ander, uiteindelijk wil bijna niemand er 40 uur per week alleen voor staan. Denk dan niet, ik vul het team aan met een warm persoon, dan ontstaat er vanzelf wel meer verbinding. Meestal eindigt dat verkeerd, bv. met hoog ziekteverzuim en mensen vertrekken weer zodra ze het ergens beter kunnen krijgen. Leg liever de vinger op de zere plek.

Kan je organisatie voldoen aan de drie basisbehoeften? Dan hoef je het geluk op de werkvloer niet meer in een klein hoekje te zoeken.