Schapen met vijf poten, ideaal of juist niet?

We merken dat de economie aantrekt, bedrijven en organisaties plaatsen weer opdrachten of vacatures. Er is wel een verschuiving van vast naar flexibel, maar dat voelden we al lang aankomen.

Er is nog iets wat opvalt. Bedrijven lijken te willen bewegen, misschien voorzichtig weer wat te willen groeien. Maar als er dan een opdracht of vacature is, lijkt ondanks dat er zoveel aanbod van kandidaten is, dat het recruitmentproces trager dan ooit gaat. Komt het omdat er juist nu naar het schaap met de vijf poten gezocht wordt? Want tussen dat enorme aanbod zal er heus wel zo'n speciaal geval rondlopen. Is dat de gedachte erachter? Of weten bedrijven zelf nog steeds niet goed welke kant ze met de invulling van hun functies op willen?

Als intermediair voel je de dubbele frustratie. Die van jezelf: je weet dat je zorgvuldig de selectie hebt gedaan en dat de kandidaten die je hebt voorgesteld goed en passend zijn. Je hebt al heel veel reacties moeten afwijzen, dus veel teleurgestelde mensen gesproken of mails van moeten beantwoorden en je zou nu graag wat positiefs tot stand zien komen. En je voelt ook de frustratie van de kandidaten, die heel graag deze baan willen en ook weten dat ze hem heel goed kunnen uitvoeren. De procedure wordt gerekt, er komt uitstel en je voelt al aankomen dat het zelfs wel eens afstel kan worden.
Als je al wat langer in het vak zit, dan zijn dat de momenten waarop je soms terugdenkt aan de tijd dat een enkel woord: 'geloof me, deze persoon moet je hebben, laat hem maar gewoon komen,' voldoende voor je klant was om te zeggen: 'laat maar komen dan.' Iedereen blij, je klant, je kandidaat en jijzelf.

We zitten in een overgangsperiode, dit is het kanteljaar. Organisaties en bedrijven zijn zoekende naar nieuwe vormen, nieuwe werkvormen en daarmee een nieuw soort medewerker. De bestaande medewerkers moeten mee kantelen en de nieuwe instromers moeten het liefst meteen in het soms nog onduidelijke plaatje passen. Bij voorkeur dan maar met zoveel mogelijk competenties en vaardigheden, zodat ze ook nog passen als het plaatje toch nog wat verandert. Schapen met een vijfde poot voor de zekerheid dus.
Hoeveel schapen met vijf poten moeten er nog gevonden worden voordat de gewone, vaak zeer competente schapen weer wat sneller aan bod komen? Zijn die vijf poten nou echt zo ideaal? In de natuur zeker niet dus misschien moeten we ook de werkvloer er niet mee willen vullen.